Mijn eerste preek(je)

Ja, je leest het goed! Onlangs mocht ik mijn eerste mini-preek houden voor een select gezelschap. Ik volg al een tijdje een trainingsprogramma voor leiders in mijn kerk en een van de onderdelen is dat we leren spreken. Ik ontdekte zo dat ik sneller denk dan ik kan praten, wat in mijn geval betekent dat ik sneller praat dan iedereen denkt!

Tien jaar geleden was dit voor mij totaal ondenkbaar. Johan die oefent om te preken in de kerk? Laat me niet lachen! In de kerk waar ik vandaan kom, moet je bijna een universitaire theologische studie hebben gedaan voordat je de kansel op mag. Daardoor blijft het ambt van prediker voor veel mensen in die kerk vrijwel onbereikbaar, terwijl er volgens mij genoeg mensen zijn (mannen én vrouwen) die hier een gave voor hebben.

Gods leiding
Nu zijn de wegen des Heeren vaak ondoorgrondelijk. Zo vraag ik me nog steeds af waarom God wilde dat ik journalistiek ging studeren. Niet dat ik er spijt van heb dat ik Hem daarin volgde. Hij heeft mij tot nu toe altijd (be)geleid en ik ben er absoluut niet slechter op geworden – al zeg ik het zelf. Maar toch… waarom leidde God mij naar journalistiek toe? En nu weer naar een cursus leiderschap in mijn kerk?

Zo ondoorgrondelijk zijn de wegen van God nu eenmaal. Tegelijk hoop ik dat dit een bemoediging voor je kan zijn. Want weet je, het is ook gewoon tof als je Gods stem volgt! Je komt op plaatsen waar je niet eerder bent geweest. Je doet misschien dingen die je anders nooit gedaan zou hebben. Niet dat het ongevaarlijk of makkelijk is om Gods stem te volgen, zeker niet! 

Levensgevaarlijk
In mijn preekje vertelde ik over Diettrich Bonhoeffer, een Duitse predikant ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Hij vluchtte vlak voor de oorlog uitbrak naar Amerika, maar kreeg spijt toen hij op de boot zat. Hij nam een moeilijk besluit en keerde met de laatste boot terug naar Duitsland, terug de oorlog in. Hij volgde Gods stem, maar het kostte hem uiteindelijk zijn leven. 

Bemoedigingen
Nee, Gods stem volgen is niet altijd makkelijk. Soms kun je je afvragen waarvoor je het eigenlijk doet. De weg kan je soms te neerslaan, beangstigen of dreigen te verpletteren. Voor al die mensen die wel eens moe zijn van de weg die God met hen gaat, voor allen die gebukt gaan onder zware lasten die God op hun schouders lijkt te leggen, heb ik een bemoediging. De Bijbel staat vol met bemoedigingen, maar deze wil ik vandaag met je delen:

‘… U bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid!’

Ondoorgrondelijk
Als christen die Gods stem volgt, bewandel je soms de meest vreemde wegen. Je krijgt niet altijd wat je verlangt. Neem mij nou: 35 jaar, single – ik ben het nog steeds. Mijn weg met God is echt niet altijd even makkelijk. Maar tegelijk: neem mij nou! Ik, oefenen om te leren preken? Seriously?! De wegen des Heeren zijn ondoorgrondelijk.

Welke weg je ook gaat, door diepe dalen of over hoge bergtoppen, de belofte van God voor jou en mij blijft staan: als je Hem volgt, zul je met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid! Hoe tof is dat!?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.