Wolf in schaapskleren

Oh, wat vind ik het toch heerlijk om een goede film te kijken. Maar soms zitten er films tussen die eigenlijk het daglicht niet kunnen verdragen – ook al zijn ze nog zo goed. Vandaag keek ik er zo een: The Cider House Rules.

Allereerst: de film is prachtig gemaakt met mooie beelden, goed acteerwerk en een ontroerende verhaallijn. Het gaat over Homer, een weesjongen (gespeeld door Tobey Maguire) die het weeshuis verlaat om de wijde wereld te verkennen. Onderweg ontmoet hij een knappe dame (Candy, gespeeld door Charlize Theron), werkt hij in een appelgaard en ziet hij voor het eerst de zee. Je ontkomt er niet aan om je begaan te voelen met het lot van deze jongeman. De sfeer in de film is echt heel knap neergezet.

Maar ja, dan een van de thema’s van de film. Het hoofd van het weeshuis is een vriendelijke man die verslaafd is aan ether en af en toe bijklust door illegale abortussen uit te voeren. “Iemand moet het toch doen”, is zijn redenering. Anders gaan ze wel naar kwakzalvers of doen ze het zelf met alle levensgevaarlijke gevolgen van dien. Daarom leert hij het ‘vak’ ook aan Homer, die er in het begin een afkeer van heeft.

Verderop in de film (spoiler alert!) komt Homer echter voor een keus te staan. Hij kan een arme vrouw helpen die zwanger is geworden na een verkrachting, maar het kind niet wil of kan houden. Haar toekomst lijkt in één klap volledig uitzichtloos. Uiteindelijk biedt Homer aan om een abortus uit te voeren. Het lijkt een juiste keuze, vol compassie voor het lot van de arme vrouw. Het lost veel van haar problemen op, dus waarom ook niet? In de film raak je begaan met haar lot, begin je haar keuze te begrijpen en raak je er langzamerhand van overtuigd dat het oké is.

En daarom de bovenstaande titel. Wolf in schaapskleren. Want dat is het gevoel dat ik bij deze scènes kreeg. Deze hele aardige, vriendelijke jongeman helpt uit medelijden en compassie een vrouw door haar kind om te brengen. Zijn intenties zijn goed, maar zijn oplossing is zo vreselijk. Waarom heeft een kind geen recht op leven, ook al is het nog niet geboren?

In de Bijbel staat een heel kort verhaal waarin de kinderen bij Jezus worden gebracht. De discipelen willen hen wegsturen, maar Jezus zegt: Laat de kinderen tot mij komen en verhindert ze niet; want voor zodanigen is het Koninkrijk van God (Lucas 18:16). God houdt van kinderen en nodigt ze met open armen uit. Ik geloof dat hetzelfde geldt voor hen die nog niet geboren zijn. Hij heeft ze uit liefde geschapen en in het leven geroepen. Hij houdt van hen en voor hen is het Koninkrijk van God.

God heeft mij geschapen met een aardig inlevingsvermogen. Ik begrijp daarom enigszins de worsteling van de zwangere vrouw en de eenvoudige oplossing die Homer in de film aanbiedt. De pijn en de ellende van haar raken mij diep. Abortus ís een makkelijke uitweg. Het is echter ook een uitweg voor een gebroken en zondige wereld, een wereld waar weinig liefde te vinden valt.

Gelukkig laat God deze wereld niet zo. Er komt een nieuwe wereld aan als Jezus weer terugkomt. In Openbaring staat dat Jezus dan alle tranen van onze ogen zal afwissen, “en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geklaag, noch moeite zal er meer zijn, want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.” (Openbaring 21:4)

Abortus – zo heeft God de wereld niet bedoeld. Zo zal de toekomstige wereld er ook niet uitzien. Maar hoe zit het met het hier en nu? Als christenen kunnen we alleen doen wat Jezus deed: liefhebben, wat er ook gebeurt. Laten we daarom liefdevol voor dergelijke moeders en kinderen zorgen en troost bieden waar dat kan. Daarmee laten we een stukje van het Koninkrijk van God zien. En dat is volgens mij de enige échte oplossing.


Afbeelding door Wintha / CC BY-SA 3.0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.