Slapen als een schaap

Ik zit lekker in mijn tuinstoel buiten in de schaduw. De wind waait door de struiken en bomen in en om mijn tuin heen. Mijn windvaan draait lustig zijn rondjes, heen en weer geslingerd door de steeds veranderende wind. Het is een heerlijke dag, met een geweldige temperatuur en ik doe iets waar ik van hou: schrijven. Je zou zeggen, alle ingrediënten voor een perfecte avond waar ik van mag genieten. Maar zo vanzelfsprekend is dat niet.

De laatste maanden voel ik me vooral moe. Héél moe. Mijn hoofd voelt soms aan als een berg watten die door hun wollige samenstelling verhinderen dat er coherente gedachten uit tevoorschijn springen. Ik zweef op de wolken en heb het gevoel dat ik geleefd word in plaats van dat ik leef. Herkenbaar?

Rust
De symptomen wijzen naar één ding: overspannenheid. Het gevoel altijd op de toppen van je kunnen te moeten presteren en dingen te doen die eigenlijk niet bij je passen. Ik surf rond op het internet en vindt duizenden pagina’s informatie over burn-out en overspannenheid. Het enige wat eigenlijk goed helpt is rust. Héél veel rust. En dingen doen waar je energie van krijgt.

Ik hou van schrijven en dus zit ik nu met mijn laptop op mijn schoot. Ik geniet. Het ís fantastisch weer en het briesje ís heerlijk en verdrijft de warmte van de afgelopen dag. Ik kijk naar mijn tuin en geniet van de planten die bloeien, de rups van de sint-jacobsvlinder die over de stengel van het jacobskruiskruid kruipt en van het tikkelende geluid dat de ijzeren windhaan voortbrengt. Ik besef: God heeft ons een fantastische wereld geschapen. En wat hou ik ervan om daarover te schrijven.

Energie
Op dit punt in de tijd vraag ik me af hoe ik dan in deze situatie ben gekomen. Hoe kan het dat ik zo weinig energie heb om de dingen te doen waar ik van hou? Mijn gedachten dwalen naar druk van de maatschappij – iets wat ook op al die internetpagina’s telkens weer terugkomt. Ja, het is waar, de maatschappij eist steeds maar weer een hogere productiviteit. Het moet steeds efficiënter, beter en sneller. En ik denk: hoeveel beter, sneller en efficiënter kan het nog worden voordat de rek eruit is?

Mijn gedachten dwalen verder naar mogelijke oorzaken. Niet alleen ons werk is een bron van stress, maar ook de wereld daarbuiten houdt maar niet op met het zenden van boodschappen. En daar zijn we zelf ook de oorzaak van: op Facebook en Instagram laten we onze mooiste foto’s zien, op Twitter schelden we elkaar de huid vol en op LinkedIn proberen we met gelikte artikelen zoveel mogelijk likes te verzamelen. En alsof dat nog niet genoeg is, word je elke dag gebombardeerd met reclame waarin ontzettend knappe mensen nóg gelukkiger worden als ze een of andere shampoo in hun haar smeren of met een dure auto door de bergen rijden. Kijk, lijken deze reclames te zeggen, als je nog meer schatten hier op aarde verzamelt dan je al hebt, zul je pas écht gelukkig zijn. En dus werken mensen nóg harder, want door nóg meer te doen in nóg minder tijd kun je nóg meer geld verdienen. En daarmee kun je je geluk betalen.

Angst
Dit zal ongetwijfeld de oorzaak zijn dat veel mensen tegen hun grenzen aanlopen en overspannen raken of in een burn-out terechtkomen. Maar bij mij speelt er nog iets anders: de angst om bepaalde ongezonde patronen te veranderen. Want dat betekent dat je vertrouwde paden moet verlaten en nieuwe wegen moet verkennen. Er zullen ontgetwijfeld meer mensen zijn die deze angst zullen herkennen. Het is echter niet makkelijk om dat voor jezelf toe te geven – ook voor mij niet! Toch is het belangrijk om die angst het hoofd te bieden. Vaak zul je eerst de ongezonde patronen moeten doorbreken voordat je de weg naar herstel in kunt zetten. Dat is niet gemakkelijk en vergt veel geduld, doorzettingsvermogen en de wil om dingen te veranderen in je leven.

Jezus
Ik hou me daarbij vast aan het leven van Jezus. Hij was bij uitstek iemand die ongezonde patronen doorbrak en op nieuwe wegen wees. Hij kwam in Israël in een verstarde maatschappij terecht, een die was vastgeroest in ongezonde doctrines en daardoor bovenal ver verwijderd van God. Hij zag de Joden ronddwalen als schapen die geen herder hebben en daarom hun heil maar zochten in allerlei andere dingen dan God. Werk, doctrines, ongezonde relaties. Hij doorbrak die situatie en met frisse nieuwe moed veroverde het Christendom de wereld.

Die tijd is niet veel anders dan die van ons. Ook wij leven in een maatschappij die ronddwaalt als een kudde zonder herder. We zoeken ‘m in onze premier, in ons werk, in BN’ers die van een of andere duikplank springen, in het voetbal dat vandaag op televisie is, in de dingen die we kopen en de schatten die we door hard te werken hier op aarde proberen te vergaren. Ja, ik zoek ook vaak mijn heil ergens anders dan in Jezus – alles om dat nare gevoel maar te vedrijven dat soms bezit van mij lijkt te nemen.

Altijd genieten van rust
Jezus wees ons een andere weg: ‘Kom bij mij, allen die vermoeid en belast zijn, en ik zal jullie rust geven’. Jezus is de herder die ons, christenen, leidt naar groene weiden en heldere beekstromen. Je kunt je rust niet vinden in altijd maar werken of steeds maar weer nieuwe spullen kopen. Daar jaagt onze maatschappij naar, maar dat is niet waar Jezus ons wil hebben. Hij wil een relatie met jou en mij aangaan. Hij wil jou kennen, samen met jou wandelen en in alle rust van Zijn wereld genieten. En dat niet voor eventjes, maar voor altijd!

Ik hou me vast aan de gedachte dat Jezus mij hier ziet zitten, Zijn arm om mijn vermoeide schouders heenslaat en zegt: kom maar, Johan. Laten we samen genieten van Mijn werk en het leven dat Ik je heb gegeven. Ik zal je rust geven. Voor altijd.

Die uitnodiging geldt ook voor jou!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *