Kerst? Wat moet ik daar nu mee?

Wij vieren regelmatig avondmaal met onze huiskring. Kort geleden was het mijn beurt om dit voor te bereiden. Het was het begin van een grote ontdekking. Zo dacht ik bij mezelf: ‘Wat zegt het avondmaal mij nu eigenlijk?’. Wat zegt het mij dat Jezus aan dat kruis stierf?

Ik kwam tot de conclusie dat ik daar op dat moment geen goed antwoord op kon geven. Natuurlijk is het wel mogelijk een prachtige theologische verklaring voor Jezus’ sterven te geven. Een mooi verhaal dat mijn onbevredigde gevoel af zou dekken. Het zou afgedekt zijn met een soort vloerkleed. Dan hoefde ik niet onder dat vloerkleed te kijken, wat voor troep daaronder lag.

Onder het vloerkleed
Maar goed. Ik wil leren trouw te zijn aan mijzelf, dus besloot ik onder het vloerkleed te kijken. Ik sloeg het aan de kant. Er waaide een grote wolk stof op. Hier was ik al bang voor.

Maar mijn blik werd getrokken naar iets anders. Onder dat vloerkleed zat een luik. Ik trok het luik langzaam open en keek naar beneden. Ik zag een trap. Voorzichtig zette ik mijn voeten op de eerste trede. Ik zette nog een stap. Er vloog plotseling een licht aan.
Zo ontdekte ik een nieuwe ruimte in mijn leven. Deze gaf ruimte aan mijn onbevredigde gevoel. Mijn huis bleek groter te zijn dan ik dacht.

Kerst
Nog zo’n christelijke traditie waar ik niet zoveel mee had. Je leest het goed. Ik had er niet zo veel mee. En dat vond ik eigenlijk heel vervelend. Gods Zoon kwam op aarde. Maar vind ik dat echt zo mooi? Ik kan hier ook wel weer een theologische uiteenzetting over geven, maar ik verlang dat het kerstverhaal mijn hart raakt. Dat het mijn leven op de kop keert – al is het maar voor 5 minuten. Dat ik versteld sta van de komst van Jezus. Dat ik onder de indruk ben van dat wonder.

De kelder
Terug naar de ruimte in mijn huis. De ruimte onder het tapijt. Ik ben de gemakkelijke antwoorden zat. Misschien was ik ze altijd wel zat, maar durfde ik dat niet toe te geven. Maar nu, nu verlang ik dieper te gaan.

Dus ik daal die trap af. De trap van mijn hart. Zou het ook de trap in Gods hart zijn? Om Hem te ontmoeten. Ik heb Hem gezocht en gebeden of Hij mij het mysterie wilde laten zien. Het mysterie van de geboorte van Jezus. Waarom is dit zo bijzonder? Wat kan ik daar nu mee?

Tenach
Ik las  iets wat mij raakte. Een  puzzelstuk in mijn zoektocht. Ik zal proberen jou daarin mee te nemen. Wij kennen de Bijbel met het Oude Testament en het Nieuwe Testament. Maar het zal je niet verwonderen dat het Nieuwe Testament bij de geboorte van Jezus er nog niet was. De Joden hadden alleen het Oude Testament, ook wel de Tenach genoemd.

Het hele Oude Testament strekt zich reikhalzend uit naar een grote hoop die voor hen ligt. Een verlangen naar verlossing. Maar die verlossing leek niet te komen.

In het eerste boek, Genesis, werd al gesproken over het zaad van de vrouw die satan zou onttronen. Maar waar bleef die nakomeling? Wat duurde het lang!

Er was door de profeten een grote hoop uitgesproken. Een hoop over een geweldige toekomst. Maar was het dan allemaal ijdele hoop? Het koninkrijk van David was naar de knoppen. Het was verloren. En alle volken zouden in Abraham gezegend worden, maar het was totaal anders. Het Joodse volk zelf dwaalde in duisternis.

Alle hoop leek vervlogen. Zou er nog een doorbraak komen? Hoe lang moesten ze nog wachten? Was het nog wel waard om te wachten?

Jij en ik
Nu kijken we even naar onszelf. God doet ons een belofte. Hij geeft een profetie over ons leven. Een roeping, een bevestiging van die roeping en misschien nog wel meer. Vervolgens wachten we. Wat doen we in die periode van verwachten? We gaan wellicht twijfelen of het wel waar is wat God heeft gezegd. We stellen onze verwachtingen bij. We laten de hoop vervliegen dat het nog werkelijkheid zal worden. We geven ons over aan de dagelijkse sleur.

Langzamerhand wordt het vuur in ons een vuurtje. En het vuurtje wordt een vlammetje. En heel langzaam sterft er iets in ons. We zijn dood. De hoop vervlogen. We voelen ons leeg.

Licht
Maar dan. Wanneer alle hoop vervlogen lijkt te zijn. Wanneer weinig mensen meer geloven dat de profetieën uit het verleden waar zijn. Wanneer het kwaad gewonnen lijkt te hebben. Ontsteekt God een vuur. Hij steekt een ster in de fik. Geen vlammetje, maar een uitbarsting van licht.

Gods licht breekt door in ons duister. Gods Koninkrijk breekt door. De profetieën worden vervuld. Jezus wordt geboren. De vervulling van al onze verwachtingen.

Nieuwe Hoop
Onder het kleed, onderin de kelder van mijn huis, daar is een nieuwe hoop aangestoken. Een hoop dat God Zijn beloften nakomt. God is trouw. Hij heeft onderin mijn huis het licht aangedaan. Daar ligt een kindje, in doeken gewikkeld. De Belofte. Ik kniel neer bij Jezus, mijn Koning. Mijn redder. Hier wil ik blijven. In Zijn aanwezigheid. Ik voel me thuis bij Jezus, in mijn kelder. Ik mag Hem vasthouden. Ik houd hem dicht tegen mij aan. Of houdt Hij mij tegen zich aan?

Hij ontsteekt de vlam van hoop opnieuw. Een ontmoeting met een baby, een ontmoeting met de Zoon, een ontmoeting met mijn Heer.

Een Kind is in mijn duistere kelder geboren, Een Zoon is mij in handen gegeven. Wat ben ik blij! Hij geeft mij nieuwe hoop. Hij is mijn Hoop!

Langzaam klim ik weer naar boven uit de kelder. Stapje voor stapje. Met het licht in mijn rug. Een baby in mijn armen. Een nieuwe hoop. God komt Zijn beloften na aan Zijn volk. Hij komt Zijn beloften na aan mij.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *