Sla over naar de inhoud

Bidden voor Irak en Syrië

Verlang je ook zo naar vrede en gerechtigheid? Ik wel. Maar de wereld om ons heen lijkt in brand te staan. Op wie stel je dan je vertrouwen?

Het zal je vast niet ontgaan zijn dat er momenteel een genocide aan de gang is in Syrië en Irak. Christenen en Yezidi krijgen de keus: bekeer je tot de Islam of je krijgt een kogel door je hoofd. Het is verschrikkelijk.

De laatste jaren raken dit soort vreselijke zaken mij steeds meer. Ik zie het onrecht en de haat en in mij komt er dan een diep verlangen naar een betere wereld. Een wereld waarin we in vrede met elkaar kunnen samenleven. Waar geen haat meer is en men elkaar niet meer doodslaat.

Volkerenmoord

Helaas is in Irak en Syrië de realiteit heel anders. Genocide is een mooi woord voor volkerenmoord, waarbij het ene volk het andere volk van de aardbodem wil wegvagen.

IS gaat een nog stapje verder. Hier wil een religie alle andere religies vernietigen. Hier komt de ware aard van de islam naar boven. Hier zien we Allah op z’n best (of eigenlijk slechtst!).

Uitroeien

Is het christendom dan zo veel beter? Ja en nee. Ook in het christelijk geloof speelt genocide een belangrijke rol. Allereerst was daar de zondvloed, die alle leven op aarde uitroeide vanwege de zonde. Later gaf God het volk Israël opdracht om de inwoners van het land Kanaän uit te roeien.

Maar hier waren de oordelen gerechtvaardigd: de wereld voor de zondvloed was door en door slecht, net als de mensen in Kanaän. De belangrijkste oorzaak? Niemand luisterde nog naar God, die toch echt met ieder mens het goede voor heeft.

Kwaad omarmen

Als je niet luistert naar de liefde, dan kan het niet anders dan dat je luistert naar het kwaad. Dan haat je, moord je, verkracht je, gun je de ander het licht in de ogen niet en denk je alleen aan jezelf.

Zo was de wereld voor de zondvloed. Zo waren de inwoners van Kanaän, die hun eigen kinderen offerden aan niet-bestaande goden. En God maakte aan dit pure kwaad een eind.

Gods liefde

Dus ja, het christendom is veel beter. Want als er één ding is wat het christendom typeert, dan is het wel liefde. Liefde voor God en de naaste, liefde voor de wereld en zelfs liefde voor de vijand. God wil niets liever dan vrede, gerechtigheid en liefde.

De haat, de ik-gerichtheid en de afkeer van God. Met Jezus werd dat allemaal aan het kruis genageld. Maar Jezus’ offer ging nog dieper. Het maakte ons hart weer rein en goed. We mogen daar hier en nu al van proeven, al zijn we nog niet volmaakt en is de zonde nog steeds deel van ons. Iets wat daarbij hoort, is een groot gevoel voor rechtvaardigheid.

Hongeren naar gerechtigheid

Zoals ik al zei, hongert iets diep in mij naar gerechtigheid en recht in Syrië en Irak. Ik haat het onrecht dat zich daar afspeelt en ik heb al vaker aan God gevraagd of Hij hier een einde aan wil maken. Tot nu toe blijft het moorden echter doorgaan. Zou God willen ingrijpen?

De Verenigde Naties staat in ieder geval besluiteloos aan de zijkant naar de genocide te staren. Zouden zij willen ingrijpen in dit wespennest? En moeten wij als christenen erop vertrouwen dat zij (of Amerika) een einde aan de slachtpartijen maken? Ik vraag het me af.

Afgoden

Ik las vandaag in de Bijbel een stukje over koning Asa. Hij regeerde 41 jaar over Juda en deed lange tijd wat goed was in de ogen van God. Hij verwijderde alle afgoden en andere ellende uit het land. (Uitstekende tip voor ons kabinet 😉 ).

Op een gegeven moment vallen de Nubiërs Juda aan. Asa staat tegenover een grote overmacht. Zijn leger is menselijkerwijs niet opgewassen tegen het immense vijandelijke leger dat voor hem staat. Op dat moment roept Asa God aan met de woorden:

“Heer, er is niemand die hulp biedt zoals u wanneer de machteloze het moet opnemen tegen een overmacht. Help ons, Heer, onze God, want in u hebben we ons vertrouwen gesteld en in uw naam zijn we tegen deze overmacht in het geweer gekomen. Heer, onze God, sta niet toe dat een mens zich met u meet!” (2 kronieken 14:10)

Vechten tegen overmacht

Deze woorden zijn denk ik ook van toepassing op de christenen in Irak en Syrië. Ze staan tegenover een overmacht die onbedwingbaar lijkt. Hoe kunnen ze zich ooit verzetten tegen IS zonder hulp van buitenaf? Zonder hulp van bijvoorbeeld de VN of Amerika?

Stel je vertrouwen op God

Ik denk niet dat zij hun vertrouwen moeten stellen in deze menselijke instituties. Asa wijst ons namelijk een andere weg: we moeten vertrouwen op God. Door deze simpele daad van gehoorzaamheid kon Asa met een relatief klein leger een verpletterende overwinning behalen op de Nubiërs. Ja, dat is ook mogelijk voor de christenen in Irak!

Daarom bid ik, hopelijk samen met duizenden andere christenen, graag de woorden van 2 kronieken 14:10. “Ja Heer, sta niet toe dat een mens zich met u meet!”


Afbeelding door Jayel Aheram / CC BY 2.0

Published inGod & geloofGods Koninkrijk

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *